Bazen behin andre zahar bat, gauero bisitatzen zutena. Eta beti eskaintzen zion, kopete handirik gabe, bere lagun onari oturuntza zaindua. Biek gozatzen zuten konpainiaz. Hontza uluka eta katua lo. Baina gau hartan, adostutako orduan, bisitaria iritsi zen eta… ez zuen ezer aurkitu! Kandela itzalita, gorua hutsik eta kulunkaulkian inor ez zen kulunkatzen. Hontzak ez zuen ulurik egiten, katuak ez zuen lorik egiten. Bat-batean…
BAZEN BEHIN 52- NIRE ANDEREÑOA MUNSTRO BAT DA
Klaseak hasi dira eta Robertok arazo handi bat du: bere irakaslea, Kirby irakaslea, munstro bat da: azal berdea eta hortz zorrotzak ditu, orro egiten du eta ikasleak atsedenik gabe uzten ditu. Hala ere, larunbat goiz batean, Bobbyk bere maistrarekin topo egingo du parkean. Hasieran ihes egin nahi du. Hala ere, biak hizketan ari diren bitartean, irakasleak imajinatzen ez zituen zenbait alderdi daudela jakingo du. Harrigarria bada ere, Kirby andereñoaren hortz zorrotzak desagertu egiten dira, eta haren azal berdexka gizatiarragoa da. Aldaketa horiek bere horretan diraute Roberto astelehenean eskolara itzultzen denean… gutxienez denbora gehienean.
Beruka dena nahi zuen neska bat da. Eta beti nahi du denetarik, bai!
Lagunek dutena nahi du, dendetan ikusten duena nahi du, telebistan, interneten, aldizkarietan… ateratzen dena nahi du….
Dena, dena, dena, nahi du!
Eta lortzeko ohi eta negar egiten du…
Baina hainbeste gauza izatea, ez da izango pixka bat korapilotsua?
BAZEN BEHIN – ANTXON HIPOPOTAMOAK ARGALDU EGIN HAHI DU
BAZEN BEHIN “MUNDAKAKO ATORRAK ETA LAMIAK”
